Maandoverzicht – November 2017

Een nieuwe maand en deze maand begon ik werkelijk aan het begin van de maand al met het invullen hiervan. Goed he?!

Jammergenoeg vergat ik het na een halve maand en nam ik toen een onverwachte blogpauze. 

November 2017, niet zo veel foto’s.

Ik had een warm plekje en iemand werd jaloers.

Nieuw kleedje wordt gewaardeerd. Eigenlijk was ik ook jaloers en wilde ik er voor de verandering bovenop gaan zitten, maar dat deed ik toch maar niet. 🙂

Niet de leukste avondbesteding..

Ik werd ziek op werk read more

Sinterklaas, surprises en cadeautjes!

Veel mensen vieren het weer dit afgelopen weekend, Sinterklaas! Wij vierden het ook en dit jaar voelde ik de behoefte er eens wat over te vertellen. Over mijn sinterklaas van dit jaar, wat cadeautjes laten zien voor misschien wat inspiratie voor volgend jaar én ik wil hier ook graag nog even iemand in het zonnetje zetten.

Dit jaar vierden wij het met mijn familie. Mijn ouders, mijn broertje, mijn vriend en ikzelf. We zouden het sinterklaas dobbelspel spelen en de bedoeling was dat je voor 15 euro cadeautjes zou kopen die voor iedereen wel leuk zouden zijn. Dat bleek een enorme opgave, maar zodra ik eenmaal op het bedrag zat kon ik ineens nog wel tien dingen verzinnen die ook leuk zouden zijn. Typisch!

We vierden het zaterdag 3 december en daar aangekomen gingen we eerst lekker eten. Gourmet, mijn favoriet! Tot mijn grote vreugde liet mijn vage maagprobleem het totaal afweten deze dag en kon ik er echt optimaal van genieten! Het was zo lekker!

Daarna begon het spannende gedeelte. De cadeautjes en het dobbelspel! Ik denk dat de meesten wel bekend zijn met dit spel, maar door te dobbelen verdeel je de cadeautjes. En dan zitten er nog opdrachten bij. Ik had in het begin veel geluk en had een enorme stapel cadeautjes voor mij liggen. Toen kreeg ik de opdracht: ‘Wissel van plek met degene met de minste cadeau’s.’ en had ineens de helft minder. Uiteindelijk heb ik alsnog best wel veel cadeautjes gehad.

Dit waren onze eigen cadeau’s, van mij en mijn vriend en deze namen wij mee.

Van links naar rechts: een funny mok met opdruk, een klein lichtgevend kerstboompje, een geur dingetje met stokjes, een grote kerstbal met witte veren erin, een theesetje, twee chocolade letters, een pot met bakmix voor pepernoten, een scheurkalender, stokjes met chocola om chocolademelk van te maken, een mug cake en twee krasloten.

En dit namen we weer mee terug:

Weer van links naar rechts: één van onze eigen chocolade letters, Jelly pudding, onze eigen gekochte kerstboom, een pak met acht kleine flesjes absinth, een oplaad kabeltje voor telefoons, fietslampjes, decemberlot, een hoofd massage ding, een vat met slime, een klein houten kistje met kraslot erin, onze eigen mug cake en thee setje, hamster gummen en een santa zonnebril. Ook zie je onderin een verpakking van een fleece deken, maar die is al in gebruik. En er mist ook nog een schaap knuffel/anti deur tochter, maar die beide zijn vrienden geworden met Scarlett en ik wil haar niet storen in haar uren lange schoonheidsslaapje. Gelukkig stonden ze beide al op een foto.

Het is de blauw/groene deken op deze foto die ik gisteren maakte. Heerlijk zacht en heel erg warm.

 

En hier maakte ze vrienden met het schaap.

 

Op de de foto met alles wat wij kregen staat helemaal links ook nog een boek en daar wilde ik nog iets meer over vertellen. Ondanks dat wij afgesproken hadden om alleen het sinterklaasspel te doen had mijn veel te creatieve moeder toch de behoefte er iets meer van te maken. En zij is het ook die ik hier dus nog even in het zonnetje wil zetten. Iedereen die mijn moeder kent weet dat zij enorm creatief is en graag dingen voor anderen doet en dus ook met dit soort dingen. Ze had voor iedereen alsnog een surprise gemaakt en haar surprises zijn echt altijd heel goed.

In het gedicht stond al het stukje:

Jij bent van elke dag een vraag, 
Ik lees ze altijd erg graag. 

Dus bekijk het nu maar uit een andere hoek,
Vandaar dus dit nieuwe vragen boek.

Maar toen kon ik mij nog niet echt voorstellen dat het een echt boek was met echt zoveel vragen. Wat je ziet is dus een boek en deze is helemaal zelf gemaakt en geïnspireerd op mijn ‘Elke dag een vraag’ boekje waarvan ik de vragen dus hier beantwoord.

Op elke bladzijde staat een vraag. En er zijn 365 bladzijden. Helemaal zelf gemaakt en samen gebonden in een boek.

Een kleine selectie van foto’s die ik maakte van de vragen. Collages maken is nog niet mijn sterkste punt..

Ik zat er eerst aan te denken om deze vragen misschien ook hier te behandelen, maar dat word een beetje rommelig. Wel ga ik deze vragen beantwoorden, maar dan gewoon in het boek zelf. Mocht er dan een interessant stukje uitkomen dan kan ik dat hier alsnog delen. Bijkomend voordeel van dit nieuwe boek is dat er dubbel zoveel schrijfruimte is en dat is wel fijn voor mij.

 

Elke keer wanneer ik denk dat de surprises van mijn moeder niet beter kunnen maakt ze er toch weer iets geweldigs van. Een paar jaar geleden kreeg ik al een sieraden opberger gemaakt van z’n 30 laatjes, die elk gemaakt waren van een lucifer doosje. Hij was echt te gebruiken en zag er ook gewoon geweldig uit.

Of die keer dat ze een boekenkast voor mij maakte. Een custom made Stephen King boekenkast! Want hij is beplakt met bladzijden van een Stephen King boek. Dit is nog steeds één van mijn meest favoriete items in huis. Hij is alleen ondertussen wel te klein geworden voor mijn verzameling Stephen King boeken.

Toevallig vond ik deze foto waarop ik hem uitpak. Dit was in 2010. Al wel een tijdje geleden dus, maar alsnog. Dit zijn geen surprises meer, maar cadeau’s op zichzelf! Deze kast is misschien ook wel een beetje gemaakt door mijn vader, maar dat maakt het misschien zelfs mooier. Dit is echt een item met véél emotionele waarde.

Ik zou echt willen dat ik dit van haar of hun had, maar toch zit het er niet altijd in. Ondanks dat ik wel creatief ben, ben ik dat niet meteen op deze manier. Maar des te meer ik het waardeer dat iemand anders wel zoiets doet en het ook nog zo goed doet.

Echt heel tof en echt heel lief! Dit is echt een cadeautje waar ik dagelijks iets mee kan!

Dankjewel Sint en Piet! 😉

Bedankt voor het lezen!

Heb jij ook sinterklaas gevierd?

Byee! ♡

 

Maandoverzicht – November 2016

De maand november is weer voorbij en we kijken even terug naar wat ik allemaal deed deze bijna laatste maand van het jaar. Het begon heel goed. Ik had zelfs een paar ‘soort van’ voornemens en dat ging ook erg goed in het begin van de maand, maar ik moet nu eigenlijk al mededelen dat er weinig meer gebeurde dat het delen waard is nadat de maand over de helft was.

Bij deze wil ik mij ook graag alvast verontschuldigen voor de steeds slechter wordende foto’s. Ik begin dat probleem met licht te begrijpen waar bijna elke blogger het over heeft..

We beginnen weer met een kattenfoto. Dit keer is de eer aan Nuka. En een beetje aan mij, al staat hij er duidelijk beter op. Hij was nog bij ons en hij komt altijd zo gezellig samen met mij op de bank zitten. Als een echte baas.

 

Als hij niet bij zit ligt hij ook graag bij of op zijn moeder. Ze liggen soms zo grappig samen! Hier deden ze mij heel erg denken aan Catdog, een cartoon die ik vroeger vaak keek over een kat en een hond die aan elkaar zitten, maar dit is dan niet Catdog maar Catcat!

 

Op de tweede van deze maand was ik uitgenodigd bij mijn vriend op school om de resultaten te bekijken van de opdrachten uit de eerste periode. Dit was erg leuk en gezellig, maar ik heb geen foto’s genomen. De dag daarna was ik alweer bij hem op school. Dit keer omdat er een Halloween feest was georganiseerd. Ik ging niet heel erg verkleed, maar toch wel een beetje. Helaas werd ik elke keer heel ongemakkelijk gestoord door andere mensen terwijl ik een spiegel selfie van mijn outfit probeerde te nemen dus dat lukte niet zo goed. Een foto die wel een soort van lukte was deze foto die ik per ongeluk maakte toen ik eigenlijk probeerde te filmen. Mijn vriend deed namelijk ook een optreden deze dag en dat zou ik filmen.

 

Op de 10 november vroeg Tini mij om mee te gaan wandelen. Ze las hier dat ik meer wilde bewegen en wilde zelf een stukje lopen om foto’s te maken. Dat klonk als een heel goed idee en we liepen een groot deel van de middag rond in het bos naast ons huis. Omdat er ook wilde koeien lopen wilden wij die graag gaan zoeken. Daarom liepen we een afgesloten, maar wel publiek toegankelijk, deel van het bos in in de hoop ze daar te vinden. We vonden allemaal aanwijzingen dat ze er inderdaad wel komen. Zoals hopen mest en hoefgaten in de grond waar je bijna letterlijk je benen over zou kunnen breken, maar vonden de koeien niet. We vonden wel een heel bijzonder stukje bos.

Of bijzonder.. Het is niet heel bijzonder misschien, maar zeker iets wat je niet zomaar overal tegenkomt. Het was een specifiek deel van het bos waar alle bomen kapot waren. Afgebroken en omgevallen. Het was echt een ravage. Heel bijzonder om te zien en ik ga dan altijd zitten speculeren wat er gebeurd zou kunnen zijn. Het leek namelijk echt niet alsof mensen dit gedaan hadden, eerder alsof de bliksem  op een gebied van z’n 100 meter hard ingeslagen was! En daar om heen stonden dan weer normale gezonde bomen. Bijzonder vind ik het vooral omdat dit zowat naast ons huis is. En dan bedoel ik echt niet meer dan een paar honderd meter. En we wonen in een stad!

 

Mijn vader was jarig geweest en hij vierde het op zaterdag 12 november. Dat was alleen ook de dag van de intocht van Sinterklaas en ik had beloofd de pieten te helpen deze dag. Dus het werd erg druk, maar ook erg leuk. Het ging allemaal goed en er was tijd over. We hadden het misschien iets te gezellig met sinterklaas en mijn vader maakte deze foto. Dit ben ik met sinterklaas, mijn broertje en bakpiet die ik soms ook wel mamapiet noem. (Mag ik dat zeggen?)

 

Die avond vierde mijn vader dus zijn verjaardag. Ik ging na de intocht naar het huis van mijn ouders, ik zou namelijk de hapjes maken voor de avond. Mijn broertje was ook net thuis en ik had eindelijk weer eens de tijd om echt met hem bij te praten, dat vond ik super leuk. En toen was het ook al weer avond en kwam iedereen al langs. Ik was kapot van de hele dag en moest nog een stuk rijden. Dus ik ben niet ontzettend lang gebleven, maar ik knuffelde nog wel even met dit lieve witte bolletje.

Dit is Hailey en ze is dol op alles wat zacht en fluffy is. Ik deel die mening met haar en had, zoals bijna altijd, mijn fluffy vest aan. Zij besloot dat dat dé plek was en kroop lekker bij mij in het vest. Mijn moeder maakte deze foto, waarop je ook goed haar gekke ogen kan zien. Ik weet niet precies meer waarom het zo is, maar de één weerspiegeld dus de flits van de camera zoals het hoort en de andere niet. Ze zou er geen last van moeten hebben, maar het geeft nogal eens dit vreemde effect op foto’s. Ze is overigens zeker niet blind, iets wat nogal eens van witte katten gedacht wordt.

 

Om nog maar even in de kattensfeer te blijven, want ik was echt heel saai deze maand, mijn eigen diva haalde ook weer wat uit. Meestal is ze heel lief en vrij rustig, maar soms heeft ze echt een gekke bui.

Ik vond het wel weer eens tijd om haar wat lekkers te geven en de keus viel op kattenmelk. Ik schonk het voor haar in, maar ze vond een rondzwervende stuiterbal ineens toch interessanter. Ze vloog als een profvoetballer door het huis en scoorde de bal op de rand van het melkbakje. En toen lag er dus ineens overal melk. Als een echte diva liep ze snel weg achter de bank alsof er helemaal niks gebeurd was en ik mocht alles opruimen.

 

Niet veel later spotte ik een restje van mijn verse boodschappen briefje. Meestal als ze iets uithaalt is het dit. Ze geniet er intens van om op dingen te bijten en papier te versnipperen. Belangrijke documenten, post, mijn agenda en dus ook boodschappenlijstjes. Alles wat van papier is en snippert of kraakt is niet veilig voor haar. Gelukkig was het dit keer maar een boodschappenlijstje en dit is alles wat ik er van terugvond.

 

En toen begon het meest leuke gedeelte van de maand. Voor jullie erg saai, voor vrienden af en toen misschien zelfs irritant, maar ik heb twee geweldige weken gehad. Ik deed namelijk eindelijk weer wat ik al tijden wilde doen. Gamen! Ik geloof dat ik al eens vertelde dat ik enorm van gamen houd, maar het bijna nooit doe. Dat is omdat wanneer ik het eenmaal doe ik alles om mij heen vergeet. Ik speel de game non stop totdat ik er helemaal zat van ben en dan krijg ik langzaam mijn normale leven weer terug. Je zou kunnen stellen dat ik zwaar game verslaafd ben, maar het goed onder controle heb over het algemeen. Het ding is gewoon dat ik het niet moet doen, tenzij ik er echt de tijd voor heb. Een week of twee dus om als een kluizenaar te leven.

Toen ik op 16 november een nieuwe oplader voor mijn laptop had was ik zo blij dat ik eindelijk weer mijn laptop kon gebruiken dat ik besloot dat het tijd was. Niet tijd om die grote blog achterstand in te halen, maar om te ontspannen en te gamen! En dat is wat ik deed. Ik heb sinds 16 november slechts één foto gemaakt en dat is deze.

Na een paar dagen was Scarlett het, naar mijn idee, namelijk zat dat ze voor aandacht moest komen vragen in plaats van dat ik de hele dag achter haar aan liep om het te geven. Dit is dan z’n typische actie van haar, ze gaat gewoon tussen mij en het object zitten wat mijn aandacht op dat moment meer heeft. Meestal is dat mijn telefoon of een boek, dit keer was het dus de laptop.

Nog even een Yay! voor iedereen die bij het zien van die foto de game al herkende! En voor de mensen die het niet herkenden, dit is Terraria. Één van mijn favoriete games. Voor de gein, en omdat het kan, heb ik nog even opgezocht hoeveel uur ik gespeeld heb en dit is het resultaat..

125 uur.. Wow! Ik ben er zelf ook een beetje verbaasd over.. Maar ergens ook niet, ik heb namelijk meerdere dagen echt van opstaan tot wakker worden gespeeld. Dat telt lekker op natuurlijk. Ik vergeet echt alles om mij heen in die uren. Ik start de game en ‘ineens’ is het half 4 in de nacht.. Erg slecht voor mijn al best wel slechte slaappatroon. Er waren ook een paar dagen waarop ik de zon zelfs weer zag opkomen. Niet zo goed, maar wel grappig want als ik wakker moet worden op die tijdstippen ben ik nooit zo fit! Ik heb mij vooral ontzettend vermaakt die twee weken! Dit is echt z’n ding waar ik van droomde toen ik nog thuis woonde. ”Als ik later groot ben maak ik zelf wel uit hoe lang ik achter de computer zit en hoe laat ik naar bed ga!” En dat is precies wat je af en toe gewoon even moet doen als je dan eindelijk ‘groot’ bent!

Er was nog iets lastigs. Ik vergat namelijk ook dat ik een telefoon had en ben ontzettend slecht bereikbaar geweest deze tijd. Iets wat misschien niet iedereen leuk vond. Ik vond het zelf dubbel. Het was fijn om lekker even een tijd niet met mijn telefoon bezig te zijn, maar ik voelde me ook wel weer een slecht persoon wanneer ik dus om half 4 ‘s nachts al die ongelezen berichten zag van de hele dag. Al die tijd heb ik dus echt bijna niemand gesproken, behalve mijn vriend die gezellig met mij mee speelde. Uiteindelijk begonnen zijn lessen weer deze week en besloot ik ook dat het nu wel weer even genoeg was geweest. Ik ben het niet zat, maar een groot deel van de game is uitgespeeld, dus er is niet meer zoveel spanning en sensatie. Tijd dus om deze blog weer wat meer aandacht te geven!

Oh en Scarlett ook natuurlijk!

In de hoop op wat meer begrip van haar kant leerde ik haar waarom schermen zo leuk zijn om naar te kijken.

Wisten jullie dat er speciale ‘Movies for cats’ op YouTube staan?! Ik in elk geval niet! Ik keek eerder al samen met haar naar Instagram filmpjes van andere katten, maar die speciale kattenfilms worden ook erg gewaardeerd!

Ze vind dit zo ontzettend leuk! We keken het dus eerst elke keer zo op mijn telefoon, het is echt een momentje van ons samen. Maar soms wil ik ook weer wat anders doen en afgelopen week leek ze gewoon geïrriteerd op het moment dat ik het allemaal weg klikte. Ze liep meteen bij mij weg! Omdat de laptop nog aanstond besloot ik maar te kijken of ze dat ook leuk vond. In het begin snapte ze er niks van en ging ze de hele tijd op het toetsenbord zitten waardoor alles op het scherm veranderde en ze veroorzaakte zelfs een foutmelding op mijn laptop! Ik schrok me rot, maar al snel ging het beter en ging ze naast het toetsenbord zitten. En zo heeft ze nog dik een uur naar een film over vogels gekeken die dus speciaal voor katten was. Het was ook ontzettend vermakelijk voor ons om haar er zo gefascineerd te zien kijken. En soms met haar poot over het scherm te zien vegen omdat ze er zo in op ging.

 

En veel meer kan ik er niet van maken deze maand.. Hopelijk hebben jullie net z’n leuke chill maand gehad en dan gaan we nu door naar het altijd drukke december!

Bedankt voor het lezen!

Byee! ♡