Maandoverzicht – Juni 2018

Welkom bij weer een nieuw overzicht van een maand.

Juni alweer.

Kleine disclaimer: aan het eind van dit overzicht staan een paar foto’s die door sommige mensen als schokkend ervaren kunnen worden. Bij deze dus een waarschuwing.

 

Lekker wakker worden met dit flufje naast mij.

 

Ik gaf de mieren ook een groter verblijf.

Het middelste deel hadden ze al, ik had hier alleen ook nog het deel rechts toegevoegd. Het deel met de gangen.

Ik had het idee dat ze hier wel aan toe waren, maar tot zo ver zijn ze er nog niet naartoe verhuisd. Wel lopen ze er gewoon rond soms.

 

Het voordeel van het nieuwe deel is dat de mieren een heel goed te zien zijn. Foto’s maken gaat zo ook een stuk beter.

 

Via werk had ik kaartjes gekregen voor een optreden.

Van de band Plunder. Zij deden een optreden op een boot en we hebben een heel leuke avond gehad hier.

 

Een dag later was het 4 juni, de dag dat wij 11 jaar samen waren. Daarom gingen we naar een natuur gebied in de buurt de Alde Feanen. Om te wandelen en om mieren te zoeken. Wandelen lukte goed. Het vinden van mieren wat minder. Wel vond een lading muggen mij.. Ik ben echt compleet lek geprikt deze dag, terwijl ik juist nog bedekkende kleding aan had. Dat was wel echt een beetje jammer, maar de natuur was mooi en de wandeling ook.

 

Toen ik ‘s avonds naar de mieren keek zag ik iets heel cools.

Een grote mier! Een echt écht grote mier. Heel even dacht ik dat de koningin weer buiten was, maar dat was het niet. Ik had eindelijk grote mieren! Deze mieren komen wanneer de kolonie wat groter is en dat betekende dus dat de mieren het goed deden. 🙂

 

Het was warm en Scarlett smolt een beetje.

 

Omdat de weersomstandigheden goed leken voor bruisvluchten (vliegende mieren) gingen we weer een stukje lopen, we vonden geen mieren maar wel deze vlieg. Hij bleef perfect stilzitten voor de foto’s, dus ik maakte er een paar. Ik was best wel onder de indruk over hoe makkelijk de camera van deze telefoon inzoomde op zo een kleine afstand. Mijn vorige telefoon was dat niet gelukt.

 

Hamburgerss!

Super lekker. Dit is zeker één van mijn favoriete snelle maaltijden met warmer weer.

 

Ik moest echt nieuwe broeken hebben. Sinds ik niet meer in een kledingzaak werk heb ik ook niet echt meer kleding gekocht, dat is ondertussen echt alweer een tijdje geleden (2 jaar!) en ik had echt geen goede broeken meer. Na werk liep ik dus de H&M in met het idee even snel wat te passen, kopen en wegwezen. Nou hahaa, wat een grap. Even snel is niet mogelijk als je iets wilt passen voordat je het koopt. Wat een idioot lange rijen voor de paskamers, op een dinsdag middag..

Bijna een uur later liep ik de winkel weer uit met twee broeken. Thuis deed ik ze nogmaals aan en ik kwam er meteen achter wat een fout ik gemaakt had. Ik had namelijk totaal geen rekening gehouden met het soort stof en het feit dat ik een kat heb. Na een klein half uurtje zag de broek er al zo uit..

 

We gingen uit eten met mijn ouders en broertje bij het nieuwe restaurant in Drachten, Omnia.

Het eten was erg lekker, maar ik vond de zaal wel groot en een beetje lawaaierig.

 

We aten ook taart want mijn vriend was jarig deze maand.

 

En ik ging een beetje dood.

Mijn telefoon is gevallen.

Ja, die nieuwe telefoon waar ik vorige maand zo blij mee was..

 

Iets wat ik al heel lang zei te willen doen, maar nooit echt moeite voor deed gebeurde eindelijk.

Ik heb een spin vastgehouden en één van mijn grootste angsten deels overwonnen.

Ik was in de reptielenwinkel voor iets voor de mieren, maar daar zijn dus ook spinnen. Een collega van mij werkt toevallig ook in die winkel en zo kwam het er ineens van dat we dit gingen doen.

Hij stelde het voor en ik zei ja maar bedoelde eigenlijk nee. Voor dat het er echt van kwam wilde ik eigenlijk echt niet meer. Ik zag de spin en hoe groot die was en ik wilde gewoon niet meer. Maar ik wilde ook geen watje lijken dus ik stak mijn hand uiteindelijk maar uit. Langzaam liep de spin richting mijn hand en toen zette hij het eerste pootje op mijn hand.

Het voelde zacht, donzig, schattig eigenlijk..

Het voelde letterlijk alsof er tien duizend kilo van mij afviel. Dit viel echt heel erg mee!

De spin ging helemaal op mij zitten en ik kon hem goed bekijken. Zonder angst en nu vooral met veel bewondering. Wanneer ik mijn hand ook maar een klein beetje bewoog schommelde de spin evenwichtig mee. Fascinerend om te zien.

Heel bijzonder hoe mijn gevoel hierbij binnen een seconde veranderd is. Mijn collega zei ook dat het serieus te zien was hoe opgelucht ik was toen hij eenmaal op mijn hand zat.

 

En ik deed het nog een keer.

Dit is twee dagen later, ik kwam iets ophalen wat ik besteld had en ik kreeg de vraag of ik het nog een keer wilde doen. Ik was wel benieuwd hoe het nu zou gaan dus ging ik nog een keer een spin vasthouden.

Deze keer ging het echt een heel stuk makkelijker. Ik merkte nu echt dat de angst grotendeels weg was, heel erg fijn!

Ik vond het niet meer een probleem om hem over te nemen.

Eenmaal thuis kwam ik ook een spin tegen. Hij zat in het raamkozijn naast mij en normaal gesproken zou ik op z’n moment gewild hebben dat hij weg gehaald werd of ik zou het raam dichtgedaan hebben. Nu deed ik dat niet. Want zo eng zijn ze niet.

Ik kan iedereen met een spinnen fobie van harte aanraden om ook een spin vast te houden (in een gecontroleerde omgeving) ik voel mij echt beter sinds ik niet meer constant op mijn hoede hoef te zijn. Overal waar ik een spin tegen kon komen was ik dat namelijk wel een beetje. Bos en natuur wandelingen zijn een stuk ontspannender nu en dat is heel fijn!

 

Bedankt voor het lezen! ♡

Byee!

Byalien

One Comment

  1. Wat een mooi artikel.
    Ik kijk altijd ernaar uit wat je nu weer beleefd hebt.
    Dat van de spin vond ik wel heel dapper en goed van je om de angst te proberen te overwinnen. To face your fear!
    Liefs
    Ria

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *