8.12.2016 – Geef je geld aan bedelaars op straat?

8.12.2016

Geef je geld aan bedelaars op straat?

Nee, over het algemeen niet. Ik moet zeggen dat ik ook niet veel bedelaars tegenkom hier en met de bedelaars die hier wel rondlopen heb ik vooral slechte ervaringen.

Vorig jaar schreef ik al dat ik het meer waardeer wanneer ze zich wat creatiever zouden opstellen. Je ziet dat meer in grotere steden, het gaat meer richting straatartiesten. Het hoeft helemaal niet veel voor te stellen, gewoon net iets meer dan mij creepy achtervolgen en herhaaldelijk om geld vragen. Alle Leeuwarders weten nu waarschijnlijk wie ik bedoel..
Of een ander een tijdje terug, die mij eerst ‘beleefd’ om geld vroeg terwijl ik mijn AH basic producten aan het inpakken was voor de supermarkt. Toen ik zei dat ik geen geld had werd hij gewoon serieus boos op mij, ik kon volgens hem best wel wat geld missen.. Niet heel leuk om te horen wanneer je net je baan bent kwijtgeraakt.. En zeker niet wanneer hij zich ook nog zo gaat staan opwinden hierover in het openbaar. Deze man heb ik dan ook de wind van voren gegeven. Natuurlijk had hij het ook moeilijk, maar hij had zeker niet het recht om te oordelen of ik mijn geld kon missen of niet. Ik had misschien nog mijn muntje van 50 cent uit de winkelwagen kunnen missen, maar in alle eerlijkheid, na dit hele gedoe heb ik daar geen seconde over getwijfeld.

Wel ben ik altijd in voor een gesprek met degenen die zich respectvol gedragen richting mij en heb ik een soort van vriendschap opgebouwd met een bedelaar. Of thuisloze zoals hij het zelf liever noemde. Dat was best een hele interessante vriendschap. Ik gaf alleen nooit geld. Wel heb ik meerdere keren een deel van mijn lunch gedeeld en mocht hij altijd langskomen als er wat was. Wat hij ook wel eens deed. Niet bij mij thuis overigens, dit was allemaal op mijn werk bij de eerste kledingzaak waar ik werkte. Daar ontmoette ik hem ook, wat misschien een beetje gek klinkt, maar van het weinige geld dat hij had kwam hij wel eens kleding bij mij kopen voor zijn vriendin. In het begin had ik dan ook geen idee dat hij op straat leefde, maar na een paar bezoekjes raakten we wat meer aan de praat en vertelde hij dat uiteindelijk. Ik schrok daar best wel van en had het niet verwacht, maar veroordeelde hem er zeker niet voor. Hij was blij en verrast dat ik er zo open voor stond en vertrouwde mij sinds dat moment van alles toe. Wat een mooie en bijzondere verhalen heeft hij mij verteld zeg! In verband met privacy ga ik dat natuurlijk niet verder uitleggen, maar het is zeker een vriendschap die mij iets gebracht heeft. Ik denk nog vaak terug aan die verhalen. Ik praat hier ook in verleden tijd, want ik heb hem al maanden niet meer gezien. Best wel jammer eigenlijk! Maar ik hoop dat hij gedaan heeft wat hij wilde gaan doen!

Ik zou hier nog willen meegeven om minder oordelend te zijn, soms komt iemand door hele domme pech op straat te staan en dat maakt diegene zeker niet meteen raar of minder. Natuurlijk moet je wel op je gevoel afgaan en zou ik in de eerste twee gevallen die ik hier noemde zeker geen gezellig gesprek aangaan, maar ik vond het erg triest om te horen dat veel mensen zo oordelend waren. Eigenlijk ervoer ik dat zelf ook. Mensen veroordeelden mij namelijk wel eens omdat ik met ‘die mensen’ praatte. Ze snapten niet waarom ik dat deed. Nouja, om dezelfde reden dat ik met anderen zou praten.. Het zijn ook maar mensen toch?

 

 


Het antwoord van vorig jaar.

8.12.2015

Byalien

One Comment

  1. Ja ik geef ook wel eens watmaar dan heb ik eerst de situatie bekeken.
    Dat wil zeggen sommige zoals in ons dorp zitten bij de supermarkt te spelen op hun accordeon en laatst zag ik zoeen bellen met een smartphone. Ik dacht WTF?? Ja dan doe ik dat niet meer! Dan houden ze je voor de gek!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *