25.6.2016 – Waar ben je het allerbangst van?

25.6.2016

Waar ben je het allerbangst van?

Wat heeft dit boek veel vragen over bang zijn zeg!

Deze van 9 november.

En zelfs deze maand nog, van 20 juni.

Eigenlijk heb ik daarin al een heleboel benoemd, maar waar ik misschien nog het allerbangst voor ben heb ik verder nog nooit verteld.

En dat is dood gaan. Ik ben best wel bang om dood te gaan. En de ene manier vind ik nog enger/erger dan de ander. Zo ben ik het meest bang om dood te gaan aan aan een ziekte of door toedoen van een ander. En eigenlijk vooral die laatste. Het lijkt mij werkelijk verschrikkelijk om om het leven te komen door de schuld van iemand anders, opzettelijk of onopzettelijk. Dit is in mijn ogen de grootste vorm van onrecht die je iemand aan kan doen en omdat je er dus dood door gaat, kan je er ook nog eens niks aan doen na de tijd. Ik zou als geest alleen maar kunnen hopen dat diegene elke verdere dag van zijn of haar leven spijt heeft van wat er gebeurde. En als geesten zouden bestaan zou ik op deze manier nooit rust kunnen vinden.

Klinkt misschien een beetje hard, maar als iemand het meest kostbare bezit steelt wat iemand anders kan hebben (je leven dus) kan ik gewoon nogal hard zijn.

Maar ook doodgaan door een ziekte dus, dit gevoel is erger geworden sinds ik van dichtbij mee maakte wat een ernstige ziekte met iemand kan doen. In dit geval is de moordenaar het leven zelf en dat zou het ietsjes acceptabeler maken, maar alsnog vind ik ziektes zwaar oneerlijk en hoop ik echt dat ik niet op die manier zal sterven.

In het allerergste geval zou het ook nog gebeuren in de komende tijd, zodat ik ook nog eens niet heb kunnen doen wat ik echt wilde doen in het leven.

Ik wil niet zeggen dat dit een angst is die mij dagelijks verlamd, maar ik ben er af en toe toch wel mee bezig. Vooral wanneer je weer hoort van een aanslag, schietpartij, vreselijke ongelukken en dat soort dingen. Dan sta ik altijd even stil bij het idee dat ik daar ook zomaar had kunnen zijn, of iemand die ik ken en hoe verschrikkelijk het is dat zulke dingen gewoon gebeuren.

Oke, nu zal ik even verder met vrolijkere blogposts schrijven. Het boek heeft niet zulke gezellige vragen de laatste tijd..

Byalien

One Comment

  1. Ik ben niet bang om dood te gaan vind het leven nog wel fijn en zou het jammer vinden om m’n kindjes te moeten verlaten dus ja , ik ben er niet bang voor maar zou willen ook dat het nog een tijd zou duren, ik zou graag m’n jongste met pensioen zien gaan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *