22.4.2016 – Als je je jongere ik advies zou mogen geven, wat zou dat dan zijn?

22.4.2016

Als je je jongere ik advies zou mogen geven, wat zou dat dan zijn?

Meer genieten van het kind zijn. Ik dacht altijd dat het leven pas echt begon wanneer je volwassen zou worden. Niet dat ik niet genoten heb van het kinderleven, ik had gewoon veel te hoge verwachtingen van het volwassen leven.

Ik heb een ontzettend zorgeloze jeugd gehad. Waarin ik nooit te maken heb gehad met grote mensen problemen. Deels ben ik daar heel dankbaar voor, maar daardoor overviel het mij misschien ook des te meer toen ik zelf wel te maken kreeg met die problemen toen ik zelf een ‘groot mens’ werd.

Ik dacht altijd dat als je groot zou zijn en een baan zou hebben (die je zelf met plezier had gekozen), je daardoor automatisch ook een huis kon hebben, dat kon verbouwen, op vakantie zou kunnen, vrije tijd had, vaak leuke dingen kon doen, lekker kon eten en gelukkig kon zijn.

De tijd leerde mij dat ik het niet fouter kon hebben.

Allereerst, mensen kunnen 99 van de 100 keer niet voor hun droombaan kiezen. Ik snap achteraf echt niet hoe ik ooit had kunnen denken dat wanneer ik klaar zou zijn met school ik een dag later kon beginnen met mijn droom baan. Ook dacht ik dat wanneer je een baan niet leuk zou vinden je gewoon ‘zomaar’ over kon stappen naar een andere. Mijn ouders hebben mij wel uit gelegd dat dat niet gewoon kan, maar ik snapte dit echt niet.

Ik had werkelijk geen enkel idee wat voor enorme impact het op alles in je leven heeft wanneer je voor een maand of meer zonder inkomen komt te zitten. Tot het mij zelf overkwam.

Ik had ook een veel te geweldig beeld van werken. Waarschijnlijk omdat ik verwacht had ondertussen dus mijn droomberoep uit te oefenen, maar zo werkt dat achteraf natuurlijk niet.

Hoe konden mijn verwachting ooit zo zijn..?

Om maar te zwijgen over de ideeën dat het krijgen van huis, op vakantie gaan en leuke dingen doen vanzelfsprekend zouden zijn.

Ja, wat ik mijzelf zou willen vertellen is dat ik meer had moeten genieten, van alle vakanties, leuke dagen, en dingen die ik deed met mijn familie.

Het leven was echt veel simpeler en leuker toen ik jong was. Naarmate je ouder word kom je voor steeds meer problemen te staan die het levensgeluk juist belemmeren. Vooral het verliezen van dierbaren heeft schade aangericht. Als kind had ik geen weet van deze pijn die als een strop om mij heen hangt en mij soms verstikt van verdriet. Ik had zoveel meer willen genieten van het niet weten hoe het voelt om zonder iemand verder te moeten.

Het zal nooit meer zijn zoals toen en ik ben blij dat ik veel dingen ontzettend goed kan herinneren uit die tijd, toch had ik mijzelf graag willen vertellen dat ik het minder vanzelfsprekend had moeten vinden en niet zo had moeten ‘wachten’ op het volwassen worden.

Leef in het moment en geniet.

Om niet al te deprimerend af te sluiten. Is er dan helemaal geen enkele verwachting uitgekomen? Jawel! Zoals verwacht bevalt de vrijheid mij geweldig. Geen bedtijd en eten wat en wanneer ik wil. Hoera!


Oplettende lezers (yay voor jullie) hebben vast gemerkt dat deze een dag te laat is.

Klopt!

En to be honest, dat ging deels expres..

Voor het eerst sinds ik deze site gemaakt heb, heb ik een dag expres niks geüpload. Ik had het wel gewild hoor. Maar het ging niet. Mijn week was te druk en na de hele dag gewerkt te hebben en het ontzettend druk gehad te hebben op werk was ik op. Echt op. Kapot. Ik voelde mij verschrikkelijk en kon bijna geen stap meer verzetten. Mijn telefoon vasthouden om een stukje te schrijven kostte zelfs al teveel moeite. En ik raakte gefrustreerd en boos op mijn lichaam. Eindelijk thuis en dan kun je alleen nog maar liggen en pijnlijk zijn. Ja, ik zat er echt even helemaal doorheen, maar na een jankbui van een uur besloot ik dat ik er maar beter het beste van kon maken en naar mijn lichaam moest luisteren, ook als ik eigenlijk iets anders in de planning had.

Dus ik kroop op de bank met een deken, besloot mijn telefoon en laptop niet meer aan te raken, en mezelf te verstoppen in een serie. Meestal werkt dat wel goed om mij weer iets beter te voelen en dit keer ook. Al moest ik uiteindelijk weer janken om iets wat in de serie gebeurde. Maar het is wel echt een aanrader trouwens, voor alle nieuwsgierigen, ik kijk de serie Damien.

Oké, nu sluit ik alsnog deprimerend af.
Sorry! Maar ik voel me vandaag wel een stuk beter dus dat scheelt.

Byee ♡

Byalien

One Comment

  1. Pingback: By Alien

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *